Home · Historia komputera · Sposoby kodowania mowy

Sposoby kodowania mowy

Dzisiejsze komputery mogą ,,rozmawiać ‘’ z użytkownikiem, dostęp do informacji staje się szybszy, dostęp do Internetu nie ma ograniczeń, przecież Internet bezprzewodowy daje nieograniczone możliwości korzystania z niego. Poza tym Internet na kartę to szansa na dostęp do Internetu nawet w podróży. Dzisiaj można połączyć dwie usługi, usługę Internetu stacjonarnego oraz Internet mobilny płacąc jeden rachunek. Spośród urządzeń całkowicie elektronicznych najwcześniej opracowano oparte na zasadzie przetwarzania sygnału analogowego na sygnał cyfrowy metodami modulacji kodowo-impulsowej (ang. PCM, pulse code modulation). Urządzenia te jednak miały pamięci o wielkich pojemnościach, gdyż w praktyce jedna sekunda mowy wymagała 16-H 100 KB pamięci. Obecnie stosuje się dwa sposoby kodowania mowy: Pamiętanie jej całymi wyrazami i korzystanie z gotowego „słownika" do budowy zdań. Elektroniczne naśladowanie dźwięków wydawanych przez człowieka i składanie z nich słów. Pierwszy sposób polega na kompletowaniu zestawów wszyst­kich możliwych dźwięków mowy ludzkiej (ok. 100) i po zakodowaniu ich w pamięci ułożenie w szereg dla utworzenia słowa. Drugi sposób polega na stosowaniu elektronicznie symulowanych „płuc", „strun głosowych", „warg" i „ust i jamy nosowej". Jest to jednak sposób dość skompliko­wany, aczkolwiek już doczekał się praktycznej realizacji (LPC Solid State Speech firmy Texas Instruments). Spośród produkowanych syntezatorów mowy najbardziej roz­powszechnione są: SPC Digitalker ( firmy National Semiconductor — zawiera 120 słów zaprogramowanych przez producenta.
Powiązane artykuły:

Copyright 2012